Ron Krancher

Djago

De huis- tuin- en keuken woerd joeg haar door de tuin. Eerst over de volle lengte richting de grote poort en daarna weer terug tot aan onze Indische veranda. Vervolgens in en uit de vijver, onder de tuinbank door, door de kruidentuin en de rozentuin, en kreeg haar te pakken toen ze even uit moest hijgen en daarvoor, hoe dom kan je zijn als opgejaagd wild, het gazon had uitgekozen. Hij gaf haar geen kans om op adem te komen. Beet zich vast in haar nek, drukte haar met de snavel tegen het gras en bracht haar daarmee in de...

Continue reading...

De Slag in de Javazee

. . 27 februari 1942 DE SLAG IN DE JAVAZEE (voor mijn vader: Jan François Krancher)   Vijfenzeventig jaar geleden diende mijn vader op de torpedobootjager Hr.Ms. Kortenaer, welke was toegevoegd aan de Combined Striking Force; het eskader dat was samengesteld om de Japanse opmars richting Java te stuiten. Direct vanaf het begin was het duidelijk dat de geallieerde vloot weinig kans zou maken tegen de Japanse overmacht en, naar later bleek, verrast werd door het bestaan van een nieuw dodelijk Japans precisiewapen, de lange-afstand-torpedo. Dit nieuwe type torpedo had een bereik van veertig kilometer (twintig kilometer verder reikend dan...

Continue reading...

Benidorm

Is het waar of is het een mythe? Loopt hier alleen maar oud vel rond ondersteund door looprekjes en rollators of rondtoerend in scootmobiels, of is dat een beeld dat door de jaren heen is opgeroepen door jaloerse lieden die nog niet aan hun pensioen toe zijn en balen dat, in hun ogen, de straten gedomineerd worden door ultra-senioren in fel gekleurde te korte bloemetjes jurkjes en te strakke of juist veel te ruim zittende sportbroekjes? Zittend aan ons tafeltje, op een terras aan de rand van het brede strand van Poniente, luisterden we naar het gezang van een aantal...

Continue reading...

De Stippen

Het is alweer een aantal jaren geleden dat Hitty en ik, samen met ‘miti miti’ Rawan en de hond Rataplan, een tocht maakten door de woestijn in Rajastan. We waren vanuit Jaisalmer vertrokken en de tocht zou vier dagen duren (zie ook: Rataplan p.211 in Krancher dot Com; gebundelde columns). Het werden vier geweldige dagen, waarin we leerden hoe we de dromedarissen moesten zadelen, berijden, afzadelen en kluisteren, en de onvergetelijke ervaring hadden om op de rug van zo’n dier in volle vaart door de woestijn te galopperen, wat een heel andere ervaring is dan een volle galop op een...

Continue reading...

Op de markt in SoE

Het zijn vaak niet zulke grote ongemakken die we tijdens het reizen ondervinden en ze zijn doorgaans ook eenvoudig op te lossen. In SoE, een mini-stadje dat pakweg op honderd kilometer afstand ligt van Kupang, de hoofdstad van West-Timor hadden we zo’n ongemak. We zaten daar in een verrassend goed hotel dat, zo leek het, groter was dan het stadje. Het hotel ademde de sfeer van Tempo Dulu, het Nederlands-Indië van mijn ouders en grootouders. In de lobby en in het restaurant klonk uit de speakers “Droog je tranen maar nona manis”, “Koleh koleh” en de rest van het spectrum...

Continue reading...