Wijd gespreide poten

Daar staat ie. Op het terras. M’n hangmat met groen stalen onderstel. Z’n maatje staat op z’n plek voor de openslaande deuren van de keuken. Ook het maatje is van onder groen gestaald. M’n twee trouwe rustpunten, die met wijd gespreide poten me uitnodigden om niets te doen.

We zijn nu vier weken thuis van onze jaarlijkse twee maanden Azië, maar die twee maanden leken, door het kalme tempo waarin het zich voltrok, zes maanden te hebben geduurd en de vier weken hier in Nederland lijken daarentegen in een week gepasseerd te zijn.

Vandaag had ik de kans om in m’n hangmat te gaan liggen en me sinds vier weken weer eens te koesteren in het zonnetje. Eerst moest ik me rot zoeken naar de ophangbeugels die ik eind vorige zomer zorgvuldig had opgeborgen. Maar, nadat ik die op een onverwachte plek had teruggevonden kon ik me heerlijk installeren. Het was allemaal precies goed. De zon scheen niet te sterk en was niet te warm, dus ik lag niet te zweten als een varken. Het kussen onder m’n hoofd had ook precies de goede maat. Iets groter en ik had door de rare stand van m’n hoofd nekpijn gekregen en iets kleiner zou er voor gezorgd hebben dat ik te plat in de mat was komen te liggen. Ongetwijfeld zou ik dan door m’n eigen gesnurk wakker zijn geschrokken. Dat zou de middag behoorlijk verpest hebben.

Nee, het was precies goed. Er was ook weinig wind en ik heb deze dag daarom bijzonder prettig doorgebracht. Ik heb een nuttig apparaat in elkaar gezet en uitgetest. Over het resultaat ben ik zeker niet ontevreden. Morgen ga ik de andere hangmat installeren en uittesten. Hij staat op een andere plek in de tuin ( zoals ik al zei, voor de openslaande deuren van de keuken) en ik ben benieuwd of ook deze hangmat me dezelfde sensatie kan geven als zijn maatje op het terras.

Voor overmorgen heb ik nog geen concrete plannen. Maar ongetwijfeld zal ik ook die dag nuttig invullen.

Ron Krancher

Copyright © by Ronald E. Krancher ( Scribent / Anthropologist / Non-Western Sociologist) Weesp April 2009.