Ruim twee ton voor Trigger

Na het beëindigen van zijn carrière als filmcowboy verzorgde Roy Rogers zijn paard Trigger alsof het z’n kind was. Hij vertroetelde hem tot zijn dood, en zelfs daarna. Het beroemdste paard van Hollywood werd na zijn dood opgezet en vulde een groot gedeelte van het Roy Rogers Museum in Apple Valley. Jarenlang stond Trigger op zijn prominente plek in het museum. Steigerend. Opgezet. Volgestopt met watten en kunststoffen. Eens galoppeerde Trigger over de goudgele prairies en joeg hij samen met zijn baas achter veedieven aan of probeerde hij met z’n mooiste draf een knappe merrie te verleiden. Hij had veel...

Continue reading...

Als stegen konden praten

Achter de kerk stond een fietsenhok. Het hok behoorde bij de lagere school. Het was een open fietsenhok, maar het bood genoeg bescherming tegen de regen, de wind en nieuwsgierige blikken. Wie staat daar vanavond? En met wie? Ik denk dat we allemaal wel zo’n plekje kennen. Eén van de belangrijkste plekjes uit onze jeugd. Ook stegen waren populair. Het meest favoriet waren de doodlopende steegjes. Je moest er op tijd bij zijn, anders waren alle plekken al vergeven. Maar te vroeg komen was ook geen goed idee. Een donker huis aan het eind van een populaire doodlopende steeg betekende...

Continue reading...

Twilight Zone

We zitten ergens langs een meer, The Salton Sea. Om precies te zijn zitten we in het gehucht Salt on Sea. We zijn op de terugweg naar Apple Valley, na een paar weken ‘hiken’ in Cochise County. Salt on Sea ligt in een vlak gebied waar alfalfa en kool groeit en waar ene Van der Linden een eigen Van der Linden Road heeft gekregen. “I’m so proud to be Dutch.” Behalve alfalfa en kool wordt er ook katoen verbouwd. Men was net een deel aan het oogsten. De machines zongen ‘Swing low, Sweet Chariot…’ en de oogst werd in balen...

Continue reading...

In Memoriam: Pola Krancher-Kouthoofd

IN MEMORIAM Pola Emelie Krancher-Kouthoofd * 8 augustus 1927                                          † 23 juni 2010 (Rede in de H. Laurentiuskerk te Weesp op 30 juni 2010) Lieve mensen, Ik heet jullie welkom namens de kinderen en kleinkinderen van Pola. Fijn dat jullie hebben kunnen komen om met ons afscheid te nemen van onze moeder. Ik denk dat bijna iedereen die hier aanwezig is wel weet dat mamma in Nederlands-Indië is geboren. Om precies te zijn in Batavia. Mijn opa had een topbaan bij de PTT en het gezin had het goed. Men leidde een tamelijk onbezorgd leven. Natuurlijk waren er, net als...

Continue reading...

Druïde

We liepen in de bossen van ‘s Graveland. Om precies te zijn in de bossen behorende bij de Buitenplaats Schaep en Burgh. Het is een gebied dat we goed kennen van onze wekelijkse wandelingen. Vaak komen we er dieren tegen die aan het foerageren zijn of die simpelweg lekker in het zonnetje liggen. Regelmatig rennen er reeën langs en ontmoeten we knorrende en scharrelende zwijntjes die zich dan snel voor ons in de bosjes verstoppen; want dat doen zwijnen. En vandaag zagen we weer een vos. Hij zat gewoon midden op het pad. En omdat hij daar met de rug...

Continue reading...