Korp Khun Krap (dank u wel)

Dank jullie wel ‘Gelen’. Dankzij jullie bezetting van het internationale vliegveld van Bangkok zaten driehonderdduizend reizigers vast in Thailand. Ook wij kunnen niet op de geplande tijd terug naar ons koude kikkerlandje en moeten nu een week langer op Phuket blijven. Daarvoor onze hartelijke dank. We zullen deze tijd nuttig doorbrengen. Maar het wordt toch tijd dat iemand jullie de regels van de democratie uitlegt. Nu is het gelukt om met pakweg 20.000 mensen, een rechter zo ver te krijgen dat hij de partij van de ‘rode’ meerderheid dwingt tot ontbinding. Toegegeven hun leiders zijn inhalig en corrupt, maar toch…, ruim de helft van de kiezers heeft op...

Continue reading...

It ain’t half hot, mum

It ain’t half hot, mum. Het zweet loopt me al de gehele dag in stroompjes van het lijf. Holy Crap! Zelfs Axe kan er niet tegenop. Het is niet eens zo zonnig. Wel erg vochtig. Veel te nat voor de tijd van het jaar. Nag, nag, nag. We hebben Lim en de jongens naar het vliegveld gebracht. Hun vakantie zat er eigenlijk al twee dagen geleden op, maar de ‘gelen’ hebben Bangkok Airport bezet in de hoop dat deze pro-Taxin regering nieuwe verkiezingen zal uitschrijven. Eigenlijk is het een eis van de ‘gelen’ aan de ‘roden’. Het vervelende is dat de...

Continue reading...

The Hurricane

Ooit was er een bokser met de bijnaam ‘the Hurricane’. Hij overviel z’n tegenstander vanaf de eerste minuut en gaf hem geen tijd om op adem te komen. Hij bleef op hem beuken totdat de eerste ronde er op zat. En wanneer de tweede ronde begon en de tegenstander nauwelijks de tijd had gehad om op adem te komen, sloeg ‘the Hurricane’ weer als eerste toe door de tegenstander de schaars opgezogen lucht meteen weer te ontnemen. Meestal was één dreun op de juiste plek voldoende om de tegenstander weer naar lucht te laten happen. Ik zat in het vooronder...

Continue reading...

Henk

“Hoi Ronnie, kun je me een lift geven naar het station?” “Natuurlijk Henk,” antwoordde ik. “Stap in.” Ik had hem al vele jaren niet gezien. Hij had een rossige, tien centimeter lange baard. Z’n haar zat nog steeds hetzelfde. Ook had hij nog steeds die priemende pretogen. Als pubers trokken we regelmatig met elkaar op. Henk voelde me aan. Als ik me weer eens triest voelde zocht ik hem op. Hij nam altijd de tijd voor me. Ving me op als ik me weer eens door m’n zogenaamde vrienden verlaten voelde. Achteraf denk ik dat ik nooit in dat groepje...

Continue reading...

Hannie

De Bajaj-chauffeur zocht z’n weg door het drukke Jakartaanse verkeer. Het is naast de normale taxi het eenvoudigste transportmiddel, niet duur en volop aanwezig. Je moet wel een sterke maag hebben. De kleine, meestal oranje, torren, boren zich kriskras door het verkeer. Achter een bus of vrachtwagen rijdend zit je precies ter hoogte van de stinkende uitlaatgassen. Om de route te verkorten aarzelen ze niet om aan de verkeerde kant van de straat te rijden; tegen het verkeer in. Je voelt je kwetsbaar in zo’n ‘tor’. Omgeven door een dun laagje blik passen twee volwassen Indonesiërs op de achterbank. Voorin...

Continue reading...