Indonesië

De masseur

Z’n handen kneedden m’n rugspieren. Langzaam volgden z’n duimen m’n ruggengraat. Elke wervel en elke spier kreeg een beurt. De ‘tukang pidjit’, de masseur nam m’n vermoeide lijf grondig onderhanden. Ik lag in m’n blote kont op een massagetafel in Bandung. Terwijl m’n rug onder handen werd genomen dacht ik aan de andere keren dat ik in Indonesië was gemasseerd. De eerste keer was op het strand van Bali, door Agung; een oudere vrouw. Na afloop werden we met notenolie ingesmeerd en bakten we ons af in de zon. Terugreizend naar Nederland begon in het vliegtuig onze nieuwe bronzen huid helaas...

Continue reading...

All Creatures Great and Small

Gewoon om zeven uur ging de wekker. Ook op ons adres op Bali. Dat wilde niet betekenen dat we meteen uit bed sprongen en de dag in renden. Niks daarvan. Het betekende ‘All Creatures Great and Small’ opzetten. Ja, inderdaad…  James Herriot. Onze ochtend begon met een aflevering van James Herriot! We hadden 42 afleveringen bij ons. Goed om de dag mee te starten. En de avonden dan? Wat deden we met de avonden? Voor de avonden hadden we Mcleods Daughters meegenomen. Ook 42 afleveringen. We came prepared! We hadden een tv met zestig kanalen op de kamer. De meeste kanalen waren filmkanalen. We...

Continue reading...

De ‘Jos Brink Smile’

Met de ellebogen tegen z’n zijde en de handen naar buiten zwaaiend kwam hij op ons af. “Hello, how are you?” zei hij met een hoog stemmetje en gaf ons een brede Jos Brink glimlach. “Prima, dank je. Mogen we de kaart?” De grijns werd zo mogelijk nog breder en z’n wimpers knipperden ons toe. Met een wiegend kontje en de armen ietwat wijd zwaaiend, trippelde hij van ons weg, iedereen negerend die onderweg zijn aandacht wilde trekken. Hij kon duidelijk maar één ding tegelijk doen. In dit geval was het de taak van het ophalen van de menukaart. Op...

Continue reading...

Doe maar niet doodgaan

Met een kop vol snot stond ik in de keuken van het huis van Ed en Nan, in Jakarta. Rick van vier kwam naar me toe en zei: “Kom we gaan spelen.” Nasaal antwoordde ik hem: “Nee Rick. Ik voel me niet lekker.”  Rick keek me verbolgen aan en zei: “Maar je hebt het beloofd!” Nadat ik hem had uitgelegd dat ik inderdaad had beloofd met hem te zullen gaan spelen als hij weer terug zou zijn uit school, maar dat ik nu toch echt te ziek was om m’n woord te zullen houden, gaf hij me één van zijn smarties zodat ik...

Continue reading...

Pencuci mulut

Wat een prachtige naam voor het toetje. Pencuci mulut. Letterlijk betekent het de mond wassen. Hitty vroeg om het menu, de daftar makanan. Ze wilde graag een toetje. “Ik wil nog even iets uitzoeken als dessert.” De juffrouw kwam terug met het menu en Hitty zocht een toetje uit. “Wat is het woord voor dessert in het Indonesisch?” vroeg ze. “Pencuci mulut,” antwoordde het meisje. De mond wassen. Wat een prachtige omschrijving. Ik kan er lyrisch van worden. Normaal gesproken hou ik helemaal niet van toetjes. Doe mij maar een koffie. Eventueel met cognac. Eigenlijk bij voorkeur met cognac. Maar,...

Continue reading...