Indonesië

Vera

Ze was eenentwintig jaar oud en bijzonder mooi. Janus had haar in de ‘Tiga Kuda’ (de Drie Paarden) ontmoet. De ‘Tiga Kuda’ is een discotheek in Jakarta, de hoofdstad van Indonesië. In de tijd dat wij daar uitgingen oefenden veel van de meisjes die daar rondliepen het oudste beroep ter wereld uit. Ook Vera was een hoertje. Ze was zonder twijfel één van de mooiste meisjes in de discotheek. Voordat ze Janus ontmoette bezorgde ze vooral toeristen de nacht van hun leven. Hoewel de Indonesische meisjes in de ‘Tiga Kuda’ ook knappe verschijningen waren sprong Vera er met haar bijna...

Continue reading...

Radja Nope

In februari overleed Radja Nope (in het Timorees; koning van de wolken). De Radja had anderhalve maand in het ziekenhuis in Kupang gelegen, maar de doktoren konden er niet achter komen wat hem mankeerde. Zijn dochter Nènèh Nope ontving ons in zijn huis in Niki Niki en vertelde ons over haar vader en over haar eigen leven als dochter van de Radja. Een deel van haar leven bracht ze door in Denver Colorado, waar ze een tijdje heeft gewoond nadat ze met een Amerikaanse missionaris was getrouwd. Op haar schoot zat haar zoontje van twee, een schril contrast met de...

Continue reading...

Cro Magnon (vondst: 24 maart 2012)

Vandaag vlogen we met Merpati van Labuan Bajo op Flores naar Denpasar op Bali. We gaan straks de paus schrijven dat we getuige zijn geweest van een wonder. Merpati had maar dertig minuten vertraging en zelfs de paus zal moeten toegeven dat er dan sprake is van een mirakel.We vlogen met een Xian MA-60, een tweemotorig vliegtuig uitgerust met een turboprop. Er staat zestig achter de naam M(odern)A(rt), maar er zijn maar zesenvijftig stoelen. De naam Xian zegt het al; het is een vliegtuig van Chinese makelij. Maar het toestel is wel uitgerust met twee Pratt and Whitney motoren, die...

Continue reading...

Hai

Na heerlijk te hebben ontbeten in ‘The Treehouse’ liepen we terug naar ‘The New Arena’, ons Balinese thuis ver van huis. Vanaf het restaurant is het linksaf, de steeg door en daarna rechtsaf. Lekker dichtbij. Dichtbij genoeg om mijn eerste kop koffie van de dag voor uit te stellen. Gewoonlijk moet ik eerst een kop koffie hebben en dan kan ik als een raket van start. Vroeger werd daarbij een peuk opgestoken, maar sinds de werkzaamheden aan mijn arteriën laat ik dat maar. Het waren toch m’n arteriën? Of waren het m’n venen? Hoe zat het ook alweer? Volgens mij...

Continue reading...

Een speciaal moment

We waren weer eens terug op de Bromo, een vulkaan op Oost-Java. Het was alweer de vierde keer, maar het blijft nog steeds even boeiend. De Bromo is een nog actieve vulkaan. Nog steeds borrelt het in het hart en spuwt het z’n hete massa naar de oppervlakte. Rookpluimen geven al van ver aan dat hij nog steeds vol leven zit. De ongezonde zwavellucht komt je tegemoet wanneer je van boven in de krater kijkt. Deze keer maakten we ook een lange tocht door het gebied rond de krater. De dunne aardkorst heeft veel weg van een maanlandschap. Op sommige...

Continue reading...