Kouthoofd

Hannie

De Bajaj-chauffeur zocht z’n weg door het drukke Jakartaanse verkeer. Het is naast de normale taxi het eenvoudigste transportmiddel, niet duur en volop aanwezig. Je moet wel een sterke maag hebben. De kleine, meestal oranje, torren, boren zich kriskras door het verkeer. Achter een bus of vrachtwagen rijdend zit je precies ter hoogte van de stinkende uitlaatgassen. Om de route te verkorten aarzelen ze niet om aan de verkeerde kant van de straat te rijden; tegen het verkeer in. Je voelt je kwetsbaar in zo’n ‘tor’. Omgeven door een dun laagje blik passen twee volwassen Indonesiërs op de achterbank. Voorin...

Continue reading...

Kepala Dingin

In 1984 had ik een interview met oma Em Kouthoofd-Sell en tante Yola Kouthoofd. We spraken over het Indonesië uit oma’s jeugd en bekeken ook enkele foto’s. Op één van de foto’s staat een Indonesische jongen. Het bleek dat deze Indonesische jongen de pleegzoon was van Melanie van Maldegem. De leeftijd van de jongen op de foto schat ik op 10 á 11 jaar. Hij staat op een studiofoto uit pakweg het jaar 1910. In een bootje, met een vlag in z’n hand, samen met tante Diet, tante Niet en Paul Alexander jr. Hij is dus hun pleegbroertje. We weten...

Continue reading...

Oma’s rijm

“Bengawan Solo, riwayatmoe ini sedari doeloe djadi perhatian insani Moesim kemarau, tak seberapa airmoe Di moesim hoedjan air meloeap sampai djaoeh…” Bijna elk weekend gingen we naar de Schaapherderstraat 9 (hs). Daar woonden opa en oma Kouthoofd, tante Yola en opa en oma König (opa’s zuster Dietje en haar echtgenoot Anton). De Schaapherderstraat 9 (hs), Amsterdam Nieuw-West. Vlakbij de kolenkit. Een groot deel van m’n leven speelde zich daar af. Bijna elk weekend naar opa en oma. Het was er gezellig. Ik tenminste heb me daar altijd prettig gevoeld. Opa kon erg streng zijn, maar om één of andere reden kwam ik...

Continue reading...